လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်အောက်တွင်

လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်အောက်တွင်

ငါသည် ခိုလှုံလိုပေ

နေပူပြင်းသောဒေသ၌ပင်

ကျောက်လုံးကြီးရိပ်လိုပေ

ဒေါသမုန်တိုင်းကျသောအခါ

ဘေးပေါင်းကွယ်ကာရာတည်း

ဝန်လေးသောသူ ဝန်ချထားရာ

မောသူနားရာဖြစ်သည်။

အိုလုံခြုံသောကွယ်ကာရာ

အံ့ထူးတည်းခိုဘွယ်လေ

အာဏာတော်နှင့် ဘုရားမေတ္တာ၊

တွေ့ကြုံဆုံဆည်းရာပေ

ရှေးခါ၊ ယာကုပ်မြင်မက်သည်လို

နိမိတ်ထူးမြတ်လှလေ

ယေရှုတိုင်တော်လှေကားကဲ့သို့

ကောင်းကင်မှီရာဖြစ်ပေ။

ထိုတိုင်တော်မြတ်အပေါ်တွင်

တရံတခါကြည့်သော်

ငါ့တွက်သေခံသဏ္ဌာန်တော်ပင်

ငါမြင်သည်လို ထင်ပေါ်

ထိုသို့မြင်တိုင်း မျက်ရည်ကျစဉ်

အံ့ဖွယ်နှစ်ခုတွေ့သည်

အတုမရှိမေတ္တာတော်နှင့်

ကျွန်ုပ်ယုတ်ညံ့ခြင်းတည်း။

ထိုတိုင်တော်မြတ်အရိပ်သာ

ငါခိုလှုံရာဖြစ်စေ

မျက်နှာရောင်ခြည် ထွန်းတောက်မူရာ

ငါ၏အလင်းဖြစ်လေ

သို့ဖြစ် လောကီစည်းစိမ်ဆင်းရဲ

အရှုံးအမြတ်မထင်

ကိုယ်ပြစ်ကိုသာ ရှက်ရာဖြစ်ဖွယ်

တိုင်တော် ငါဝါကြွားရာ။