လောကလှပမှုမြင်ရစဉ်

လောကလှပမှုမြင်ရစဉ်

နောက်တစ်ဖန်မျက်စိကန်းပြန်

ယခင်ကချစ်ဖွယ်မျက်မှောက်တော်

တစ်ဖန်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြန်။

အာရုံဦး၊ ဆည်းဆာ၊ လ၊ ကြယ်များ

ပရသိသုဘုံ၌မြင်

ကရုဏာတော်ဖြင့် မြေကြီးပေါ်

မျက်စိကန်းလည်း လောက်ပေ၏။

ကျွန်ုပ်ဆူးမှ မလွတ်မြောက်နိုင်

ကျေးဇူးတော်ကိုသာ မျှော်ကြည့်

ဖုံးကွယ်ခြင်းခံရသောဘုန်းတော်

ကျွန်ုပ်မျက်နှာပေါ်ထွန်းလင်း။

မှောင်မိုက်၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်မြင်

ကိုယ်တော်သည် မည်မျှလှပ

ကဲ့ရဲ့မုန်းတီးခံကိုယ်တော်၏

ဘုန်းမျက်နှာတော်မြင်ရပြီ။

နေလအလင်းထက် သာလွန်ကာ

မိုးတိမ်၊ ကြယ်စင်များပေါ်ပျံ့

ဘုန်းတော်ရောင်ခြည် သာလွန်တက်ကြွ

ဆူးဦးရစ်မှ ဘုန်းထွန်းလင်း။